Koszyk Twój koszyk jest pusty ...
    » » Pamiętniki historyi życia i czynów Jana III Sobieskiego
    Pamiętniki historyi życia i czynów Jana III Sobieskiego

    Pamiętniki historyi życia i czynów Jana III Sobieskiego

    Pamiętniki historyi życia i czynów Jana III Sobieskiego
    Średnia ocena (5/5):
    Średnia ocena 5/5
    (głosów 1)

    Koszt wysyłki: od 7,20 zł Dostępne formy wysyłki dla oglądanego produktu:Przesyłka pocztowa priorytetowa - 7,20 zł
    Kurier - 40,00 zł
    Odbiór osobisty - 0,00 zł

    Cena: 35,00 zł

    Ilość: szt.
    Dodaj do koszyka

    dodaj do schowka

    • Opis produktu
    • Recenzje produktu (1)
    Filip Dupont , którego rodowe nazwisko brzmiało Philippe de Masson był - choćby przez francuskie pochodzenie - jednym z najbardziej przykuwających uwagę towarzyszy bojów Jana Sobieskiego. Był z nim pod Chocimiem, Lwowem, Żórawnem, Wiedniem i wraz z wielkim wodzem przeżywał radość zwycięstw, do których walnie przyczyniły się jego umiejętności artyleryjskie. I również dlatego pamiętniki Duponta są tak fascynujące: widać, że pisał je zawołany żołnierz, który nie tylko lont umiał trzymać w ręku – pióro też.  Zaś król cenił go tak wysoko, że to właśnie jemu powierzył list z wiadomością o wiedeńskiej wiktorii, napisany w tureckim namiocie tuż po bitwie i zaadresowany do ukochanej żony…
    Autor recenzji: Justyna Bąk Ocena produktu: Ocena produktu 5/5 Data napisania recenzji: 03-05-2013
    Philippe Dupont, Pamiętniki historyi życia i czynów Jana III Sobieskiego.,Warszawa 2011, s. 344. Pamiętnik kojarzy się nam zwykle z nudnym opowiadaniem o przeszłości, rozpatrywanej z perspektywy leciwego starca, któremu poczciwa kostucha pomaga sklecać zdania, a wspomnienia snują się niczym pajęczyny na strychu pamięci. Dodając do tego jeszcze trzysta lat pamiętnikowi okazuje się, że jest to opowieść ledwo ruchoma, uparcie poprawna i okropnie nudna ! Przesiąknięta datami, polityką i opisem wojen, stworzonych w zacisznych pokojach, w oparciu o relację osób, które nie powąchały nawet prochu. Mimo, iż w XVII wieku, pamiętnikarstwo przeżywało swój bujny rozkwit, niewielu było autorów, którzy potrafili opowiadać o minionym wydarzeniach tak jak gdyby była to opowieść o niezwykłej przygodzie. Tym bardziej trudno uwierzyć w to, że potrafił i opowiedział to żołnierz. Philippe Dupont, bo o nim właśnie mowa, to tak naprawdę Philippe de Mason, urodzony we Francji ok. 1650 roku. Z zawodu inżynier artylerzysta, oficjalnie żołnierz, prywatnie (chociaż sam tego tak nie ujmował) pamiętnikarz. Oddany sługa króla Jana III Sobieskiego, któremu to właśnie ów napisany pamiętnik poświęcił. Z rodziną królewską związany był do samego końca. Towarzyszył polskiemu królowi w wielu kampaniach wojennych, między innymi podczas odsieczy wiedeńskiej. Jemu to właśnie powierzony został list adresowany do Marii Kazimiery, informujący o tym jednym z najwspanialszych zwycięstw w dziejach polskiej armii. Pamiętnik ten nie jest jedynie pisemnym hołdem, złożonym u stóp Sobieskiego, jako ostatniego wspaniałego wodza i króla Rzeczypospolitej. Philippe Dupont stworzył opowieść bardzo osobistą, której głównym celem było zapewnienie nieśmiertelności temu, którego podziwiał przez całe swoje życie. Jan III Sobieski był nie tylko bohaterem i obrońcą wiary chrześcijańskiej w Europie. Dla pamiętnikarza był uosobieniem idealnego władcy, sprawiedliwego i praworządnego. Legendarnym herosem, który niszczył swoich wrogów, zdobywającym chwałę i niosącym pokój wielu narodom. Ostatnim, z wielkich. Swą opowieść o królu Janie, autor rozpoczyna od genezy pochodzenia jego przodków, skupiając się zwłaszcza na Stefanie Żółkiewskim, który zginął z ręki Turków w bitwie pod Cecorą. Podkreślając, iż to przez krew ród Sobieskich został naznaczony jako pogromcy wyznawców Mahometa opisuje drogę kariery wojskowej młodego Jana, w której skupia się przede wszystkim na bitwach z Turkami. Zwłaszcza bitwa pod Chocimiem jest szczegółowo przez niego opisana, ona to bowiem zapewniła zdolnemu wodzowi koronę królewską. Opis sztuki wojennej oraz samej bitwy jest przedstawiony bardzo dynamicznie. Autor jako czynny uczestnik bojów, bardzo precyzyjnie porusza się po mapach strategii i niezwykle interesująco obrazuje wygląd wojska, żołnierzy i stosowanej wówczas broni. Jednocześnie jest tak samo dokładny jeżeli chodzi o opis przyrody jak choćby barwny opis Dniestru lub miast jak w przypadku Wiednia i jego okolic. Przemierzając chronologicznie dzieje rodu Sobieskich i nawiązując do licznych wojen jakie w XVII wieku prowadziła Rzeczypospolita, a zwłaszcza do konfliktu z Kozaczyzną, podczas którego Sobieski odniósł swoje pierwsze sukcesy militarne. Oprócz kampanii wojennych dowiadujemy się o działaniach politycznych Sobieskiego, które o mały włos nie zaprowadziły go na szafot za zdradę króla ! Mimo, to Autor opisuje te wydarzenia w korzystnym świetle dla swojego bohatera, uwypuklając jego zasługi militarne i podkreślając wszystkie negatywne cechy obecnego monarchy. Druga część Pamiętnika opowiada już nie o hetmanie, walczącym z Turkami, ale o królu, który obrócił w pył całą ich potęgę. Opisując działania wojenne w 1683 roku Autor nie tylko relacjonuje działania wojenne takie jak przemarsz wojsk króla polskiego do Wiednia, ale także wzbogaca relację poprzez cytowaną korespondencję głównodowodzących obrońców oblężonego miasta. Oprócz tego znajdujemy takie ciekawostki jak spisany własnoręcznie przez króla Jana porządek bitwy, czy też listę wszystkich książąt broniących Wiednia. Dla osób interesujących się sztuką wojenną to prawdziwa gratka, bowiem Jan III Sobieski był genialnym taktykiem. W ostatniej części tej pamiętnikarskiej biografii Dupont opisuje wyprawę mołdawską oraz kampanię, której celem było odzyskanie Kamieńca Podolskiego. Niestety obie zakończone fiaskiem. Wraz z nadchodzącym końcem świetności Rzeczypospolitej, kariera wojskowa naszego pamiętnikarza dobiega kresu. Wkrótce też w Wilanowie umiera król Jan. Zły stan zdrowia oraz liczne choroby, które opanowały zmęczone wojną ciało najwspanialszego wodza Rzeczypospolitej były według Autora bezpośrednią przyczyną klęsk zwłaszcza w odniesieniu do Kamieńca. Na koniec krótki rozdział Dupont poświęca Tatarom. Jako, że Chanat Krymski nie raz zagrażał granicom Rzeczypospolitej, a przy tym było to państwo i naród niezwykle ciekawy, a przy tym prawie w ogóle nieznany we Francji, Autor opisał w sposób bardzo interesujący ich zwyczaje wojskowe. Uzupełnił rozdział także o opis praktyk wojsk polskich w zaopatrywanie się w pożywienie oraz opis bitwy morskiej. Wspomnienie o tych trzech tematach należy zapewne przypisać pewnemu rodzajowi oczarowania i żywego zainteresowania, które każdy dobry pamiętnikarz powinien posiadać, a którego z pewnością Dupontowi nie brakowało. Dlaczego warto poznać Jana III Sobieskiego widzianego oczami Philippa Duponta ? Zapewne powodów jest kilka poczynając od ciekawości, a kończąc na obiektywnej polemice. Jednak chyba największą korzyścią dla każdego czytającego ten Pamiętnik będzie dostrzeżenie w osobie króla, tej cząstki niezwykłości jaką widział Autor, podczas gdy znał on Jana jako zwykłego człowieka, z krwi i kości. W ten sposób bowiem rodzą się opowieści o bohaterach. Bowiem nie tylko fakty przedstawiają prawdę o człowieku, nie ma w nich przecież pragnień i namiętności, a z nich przecież składa się życie. Justyna Bąk
    Napisz recenzję

    Oprogramowanie sklepu shopGold.pl